„Ja myślę, ze u Was te soboty są takie bardzo integracyjne i ludzie chętnie się schodzą, żeby pogadać, pobyć i to jest bardzo fajne i wartościowe, jak takie targowisko na jakie chodziłam z babcią za dzieciaka. Raz w tygodniu – to było wydarzenie. Spędzało się tam pół dnia, żeby pogadać, a dzieciaki, żeby się razem wybiegały. Taki mały Kijów pod Poznaniem”
Usłyszałem dzisiaj od zaprzyjaźnionej działaczki społecznej takie właśnie słowa. Beato, dziękujemy Tobie, bo bardzo nas wzruszyły i podniosły na duchu. Jednocześnie mamy nadzieję, że nie masz nam za złe za ten właśnie cytat!
Sobota minęła nam pracowicie, bo ruch u nas jak na międzynarodowym lotnisku. Jedni przybywają, drudzy się z nami żegnają. Pojawiają się nowe oraz znane twarze niestrudzonych podróżników, poszukujących wsparcia, ale i towarzystwa i wytchnienia. Jednak tym razem dzień nie skończył się dla nas wraz z zamknięciem Punktu Pomocy Humanitarnej, ponieważ wieczorem spotkaliśmy się w naszej siedzibie na spotkaniu opłatkowym. Było to prawdziwie magiczne spotkanie, niemalże w rodzinnym gronie. Bo podobno przyjaciele to rodzina, jednak taka, którą wybiera się samemu. Było dużo wzruszeń, wspomnień i życzeń na przyszłość. Ale także śpiewanie kolędowych szlagierów w języku polskim i ukraińskim. Były prezenty, dyplomy i uściski. Pożegnaliśmy się przed północą w dobrych nastrojach, życząc sobie spotkania w tak zacnym gronie i za rok.
W tym tygodniu serdecznie dziękujemy i pozdrawiamy:
Wszystkim wspaniałym ludziom, którzy nas zaopatrzyli w sobotę w zabawki, ubrania i wiele artykułów pierwszej potrzeby
Naszym Anonimowym Darczyńcom za zapas żywności Dziękujemy fantastycznym ludziom, którzy dostarczyli nam orzechy Projektowi od Czapy, za kolejną niemałą dostawę czapekPoznan Bread of Life za hojną dostawę warzywCukiernia Liczbańscy za pyszne chleby Podziękowania dla Fundacja Niesiemy Nadzieję z Mosiny za spory zapas wody. Fantastycznie, że o nas pomyśleliście! (Marcin – dzięki) Pozdrowienia dla naszych polsko-ukraińskich przyjaciół z Puszczykowa, którzy wykonują dobrą robotę, i z którymi mogliśmy podzielić się nadwyżką ubrań i jedzenia. Część trafiła do domu opieki w Winnicy na Ukrainie, a część zasiliła potrzeby puszczykowskiej społeczności. Pozdrowienia dla Pawła, który od początku wojny niestrudzenie zaopatruje nasz Punkt, ale także wozi karetki i sprzęt medyczny na Ukrainę – jesteś WIELKI! I na koniec Grzegorz, który działa na rzecz osób bezdomnych w poznańskiej Ogrzewalni na Krańcowej i odebrał od nas kolejny zapas ubrań męskich dla swoich poopiecznych.
Jeszcze ważna informacja, którą będziemy przywoływać:
24 i 31 grudnia nasz Punkt będzie nieczynny.
Startujemy po świętach w sobotę 7 stycznia.
Przepraszamy. Musimy odpocząć!
Pozdrawiamy,
Jacki z Szafy
Punkt Pomocy Humanitarnej
ul. Magazynowa 25, Przeźmierowo
(budynek Polskiego Związku Hodowców Gołębi Pocztowych)
Dary można zostawiać w sobotę na ulicy Magazynowej 25, w godzinach 10:00 do 13:00.
Pomoc wydajemy w sobotę w godzinach 11:00-13:00
Центру допомоги Україні.
Працюємо:
СУБОТА 11:00 – 13:00
Інші дні ми зачинені!
Адреса: Przeźmierowo, ul. Magazynowa 25
Na przekór wojnie i trudom dnia codziennego zrobiliśmy Mikołajki dla naszych ukraińskich dzieciaków
Nastrój był świąteczny, bo spadł śnieg a sam Szef wcielił się w postać świętego Mikołaja 
Dzieciaki cieszyły się z paczek pełnych słodyczy. A my byliśmy po prostu szczęśliwi. To była bardzo piękna sobota 
Black Friday…
Działamy jednak dalej. W przyszłym tygodniu planujemy akcję Mikołajkową i każde dziecko otrzyma od nas świąteczną paczkę na denʹ Dida Moroza. Paczkę otrzyma każde dziecko, które przyjdzie do Punktu. Przypominamy wszystkim, że działamy dla całej społeczności. Polskiej, ukraińskiej i wszelakiego pochodzenia.
) . Natomiast bardzo chętnie nadal przyjmiemy każdą ilość:
.
Ilona w końcu znalazła pracę jako księgowa, po ukończeniu wielu kursów i nauce języka, i jest z tego powodu bardzo szczęśliwa. Jej syn uczęszcza na Solnej do Szkoły Muzycznej, gdzie udało się go ulokować w akademiku. Dostał także od polskich przyjaciół gitarę elektryczną i głośnik do niej, co było jego marzeniem. Na Ukrainie byli zmuszeni zostawić pieska i kota, uciekając przed wojną. Syn Ilony bardzo to przeżył, dlatego zaadoptowali w Poznaniu nowego kociaka. Niestety Ilona nie może go trzymać w obecnym mieszkaniu, o oddanie kota nie wchodzi w grę. Dlatego szuka w Poznaniu mieszkania dla jednej osoby z kotem, najlepiej w pobliżu Starego Miasta, tak aby miała blisko do syna i do pracy.
Żenia przychodzi do nas od dawna. Na jej twarzy zawsze gości uśmiech i ma dla nas dobre słowo, podziękowanie za naszą pracę. Od początku swojej obecności w Polsce, korzysta dla swojego malucha z łóżeczka turystycznego, którymi dysponujemy w Fundacji, jednak jej marzeniem jest aby synek mógł położyć się i spać w zwykłym drewnianym łóżeczku (o wymiarach ok. 120 x 60 cm). Bardzo przydałby się także fotelik do samochodu dla niego (dziecko o wadze 10 kg). Takie sprzęty bardzo ułatwiłyby jej i synkowi codzienne życie.
Pani Jolancie i jej tacie za transport ubrań.
)